Со биотехнолошка обработка во рудникот „Игл“ во Мичиген, содржината на магнезиум оксид во никеловиот концентрат се намалила до 30 отсто, соопшти американската компанија „Алонија“ на 10 ноември. Во тримесечното тестирање со партнерот „Талон металс“ биле обработени околу 30 тони никелов сулфиден концентрат. Следното испитување е планирано во Онтарио, Канада, со концентрат со поинаков состав.
Магнезиум оксидот е еден од показателите што топилниците ги земаат предвид при приемот на никелов концентрат. Прекумерната содржина може да ја отежне преработката и да влијае врз условите за продажба. Целта на тестот била да се провери дали оваа нечистотија може селективно да се отстрани со дополнителен чекор во постојниот процес.
Како растворот го прочистува концентратот
Според техничкиот опис на „Алонија“, во постапката „Ди-солв“ никеловиот концентрат се меша со биолошки произведен раствор во реактор. Дел од придружните минерали се раствораат, а цврстиот концентрат се одвојува од течноста. Течноста потоа се обработува за да се издвојат растворените материи, а растворот се обновува за повторна употреба.
Пријавеното намалување до 30 отсто е највисоката вредност што компанијата ја објавила за магнезиум оксидот. „Алонија“ пријави и зголемување на содржината на никел до два отсто, без да прецизира дали станува збор за релативен пораст или за процентни поени.
Кога ќе се отстрани дел од придружниот материјал, никелот може да зазема поголем удел во преостанатиот концентрат. За да се утврди колкав дел од влезниот никел се задржал по обработката, потребен е и биланс на металот низ целиот процес.
Во Канада ќе се тестира друг никелов концентрат
Следното испитување ќе се спроведе во металуршкиот центар на „Ес-џи-ес“ во Лејкфилд, Онтарио, со поддршка од „Талон металс“. „Алонија“ и „Ес-џи-ес“ ја најавија програмата во август, со можност рударските компании да достават сопствени концентрати за континуирано тестирање во пилот-постројка.
Составот на концентратот влијае врз тоа кои минерали ќе преминат во растворот и колкав дел од никелот ќе остане во цврстиот материјал. Затоа канадскиот тест ќе провери дали постапката може да даде сличен резултат при обработка на друга суровина.
За евентуална примена во редовно производство, покрај квалитетот на концентратот, ќе треба да се измери колку вода и реагенси се трошат, колку долго растворот може повторно да се користи и колку чини управувањето со издвоените материи. Тие податоци ќе покажат дали подобриот квалитет на концентратот го оправдува трошокот за дополнителната обработка.
