Во Европа во моментов има помеѓу 40 и 50 оперативни капацитети и фабрики специјализирани за различни фази на рециклирање и преработка на отпад со цел извлекување на критични минерали. Индустријата е во фаза на екстремно брза експанзија. Според проценките и најавените инвестиции, вкупниот капацитет за предтретман и рециклирање само на литиум-јонски батерии во Европа се предвидува да достигне 420 килотони годишно до крајот на 2026 година.
Овие капацитети не се универзални, туку се строго поделени според видот на суровината што ја извлекуваат и технологијата што ја користат.
Фабрики за рециклирање батерии (Литиум, Никел, Кобалт)
Ова е најголемиот и најбрзо растечкиот сектор во Европа. Во моментов има околу 30 оперативни погони за т.н. „предтретман“ (мелење на батериите и добивање „црна маса“) и неколку големи рафинерии.
Водечките капацитети се лоцирани во Германија, Франција, Полска и Норвешка (на пример, фабриката Hydrovolt во Норвешка и погоните на Northvolt).
Европските банки и фондови во моментов целосно поддржуваат 5 нови капитални индустриски фабрики од огромни размери низ Германија, Франција и Полска за да се исполнат целите на Актот за критични суровини (CRMA) до 2030 година.
Постројки за ретки земјени елементи (Неодиум, Празеодиум)
Состојбата со рециклирањето на ретките земјени елементи (потребни за магнети во електроника и ветерници) е многу покритична.
Во цела Европа постојат само 2 оперативни индустриски капацитети за процесирање на ретки земјени елементи. Едниот е во Естонија (Silmet), а вториот е во западна Франција (Carester), кој со поддршка на ЕУ се трансформира во првиот голем центар за извлекување на овие елементи директно од рециклиран отпад (стари мотори и електроника).
Погони за индустриски метали (Волфрам, Магнезиум, Титан)
За разлика од батериите, рециклирањето на тешките индустриски критични метали е поодамна етаблирано.
Магнезиум и Алуминиум: Компании како Real Alloy управуваат со 6 напредни фабрики за рециклирање во Германија, Норвешка и Велика Британија, снабдувајќи ја автомобилската индустрија со секундарни суровини.
Волфрам и Титан: Постојат неколку специјализирани погони во Централна Европа (како Ceratizit) кои имаат развиено сопствени мрежи низ целиот континент за собирање и рециклирање на искористени индустриски алати и струготини за повторно извлекување чист волфрам.
Главниот предизвик - проблемот со „Црната маса“
Иако бројот на фабрики расте, Европа има еден голем структурен проблем. Поголемиот дел од сегашните фабрики се само „дробилки“ кои ги мелат батериите во прашок наречен црна маса. На Европа сè уште ѝ недостигаат финални хидрометалуршки рафинерии кои тој прашок ќе го претворат назад во чист литиум и кобалт со батериски квалитет, поради што дел од овој отпад сè уште завршува на финална преработка во Азија. Токму затоа, ЕУ преку вториот повик за стратешки инвестиции примарно таргетира финансирање на комплетни, затворени системи.
