Индонезискиот претседател Прабово Субијанто изјави дека државата мора да обезбеди значително поголем удел во придобивките од сите рударски дозволи и, доколку е потребно, да преземе контролни пакети акции во рударските капацитети.
Нови правила за рударските концесии
Во своето обраќање пред членовите на една од најголемите исламски организации во Индонезија, Мухамадија, Прабово нагласи дека економската корист од природните ресурси мора првенствено да остане во земјата.
„Отсега па натаму, од сите рударски дозволи, најмалку 70 проценти мора да бидат во корист на државата. Доколку е потребно, акциите треба да бидат под државна контрола“, порача индонезискиот претседател.
Од претседателската палата дополнително појаснија дека споменатите 70 проценти се однесуваат на приходите остварени од управувањето со рударските дозволи. Прабово додаде дека Индонезија останува отворена за странски и домашни инвеститори во рударскиот сектор, но профитот мора доминантно да им припадне на индонезиските граѓани.
Рударска суперсила со над 8.400 лиценцирани капацитети
Најавата за ревизија на распределбата на профитот има огромно глобално значење, бидејќи Индонезија е еден од клучните столбови на светскиот пазар на суровини и енергенси. Рударскиот сектор учествува со околу 9 проценти во бруто-домашниот производ на земјата, а според официјалниот регистар на Министерството за енергетика и минерални ресурси, во Индонезија се активни околу 8.400 рударски дозволи со кои управуваат над 7.600 компании на површина од 8,6 милиони хектари.
Земјата располага со огромни минерални богатства и доминира на глобалната сцена во повеќе сектори.
Индонезија е убедливо најголемиот светски производител на никел со удел од над 60 проценти од глобалното производство и околу 12 проценти од светското производство на кобалт, што ја прави клучна алка за индустријата за електрични возила и батерии.
Државата е меѓу водечките светски извозници на термички јаглен со годишно производство од над 700 милиони тони и еден од главните снабдувачи со калај на глобално ниво.
Таа е и меѓу десетте најголеми производители на бакар и злато во светот, каде се наоѓа и џиновскиот рударски комплекс „Грасберг“, а поседува и големи резерви на боксит.
Колку од богатството останува во државата денес
Во моментов, државата остварува приходи од рударството преку комбинација од даноци, концесиски надоместоци (ројалти), извозни давачки и дивиденди од државните удели. Само од не-даночните приходи и надоместоци во секторот за минерали и јаглен, Индонезија инкасира околу 7,5 до 8 милијарди американски долари годишно. Покрај тоа, преку државниот рударски холдинг MIND ID, владата веќе поседува мнозински удел од 51 процент во „Фрипорт Индонезија“ (операторот на рудникот „Грасберг“), а со политиката за забрана на извоз на непреработена руда ги принуди странските компании да изградат десетици топилници и рафинерии во самата земја.
Сепак, најавата за гарантирани 70 проценти создаде неизвесност кај инвеститорите, бидејќи претседателската канцеларија сè уште не прецизираше дали овој процент ќе се пресметува од вкупниот приход, нето-профитот или преку збир од постојните даноци и државна сопственост, ниту пак дали ќе важи за постојните договори.
Претходни дискусии за распределба на приходите
Оваа најава доаѓа по повеќемесечни дискусии во индонезиската влада за реформирање на даночните и концесиските модели во рударството.
Претходно оваа година, локалните медиуми, повикувајќи се на заменик-министерот за енергетика Јулиот Танџунг, објавија дека властите разгледуваат воведување шема на бруто-поделба во секторот за минерали и јаглен, според која 70 проценти од производството би оделе за владата, а 30 проценти за операторот на рудникот.
Сепак, во јуни министерот за енергетика Бахлил Лахадалија изјави дека тој конкретен предлог бил повлечен по консултациите со претседателот Прабово.
Најновата директива на претседателот повторно го враќа прашањето за поголема државна контрола и прераспределба на профитот во центарот на рударската политика на Индонезија.



