Биотехнолошки тест во Мичиген намали нечистотија во никелов концентрат до 30 отсто

Тримесечно тестирање во рудникот „Игл“ во американската сојузна држава Мичиген покажало дека со дополнителна обработка може да се намали содржината на магнезиум оксид во никеловиот концентрат. Во пилот-постројката биле обработени околу 30 тони никелов сулфиден концентрат. Според компаниите „Алонија“ и „Талон металс“, намалувањето на магнезиум оксидот достигнало до 30 отсто, а содржината на никел во концентратот се зголемила до два отсто.

„Алонија“ ги објави резултатите на 10 ноември и најави ново испитување во Онтарио, Канада. Таму ќе се провери како истата постапка работи со друг никелов сулфиден концентрат.

Растворот ги одвојува нечистотиите од концентратот

Технологијата „Ди-солв“ е предвидена како дополнителен чекор во преработката. Според техничкиот опис на „Алонија“, концентратот се меша со биолошки произведен раствор во реактор. Дел од придружните минерали се раствораат, а цврстиот концентрат потоа се одвојува од течноста. Течноста се обработува за да се издвојат растворените материи, а обновениот раствор се враќа во процесот.

Намалувањето до 30 отсто се однесува на магнезиум оксидот и е највисоката пријавена вредност од тестот. Со отстранување дел од придружниот материјал, уделот на никелот во преостанатиот концентрат може да порасне. За да се утврди колку од влезниот никел се задржало по обработката, потребен е одделен биланс на металот низ процесот.

Следниот тест ќе се спроведе со друг концентрат

Следното испитување е планирано во центарот на „Ес-џи-ес“ во Лејкфилд, Онтарио, со концентрат обезбеден од „Талон металс“. Тоа е дел од програмата што „Алонија“ и „Ес-џи-ес“ ја најавија во август. Програмата им овозможува на рударските компании да достават сопствен материјал за континуирано тестирање во пилот-постројка.

Минералниот состав влијае врз тоа кои компоненти ќе се растворат и колкав дел од никелот ќе остане во концентратот. Затоа тестирањето со друг материјал ќе покаже дали процесот може да даде сличен резултат при поинаков состав на суровината. За одлука за индустриска примена ќе бидат важни и потрошувачката на вода и реагенси, повторната употреба на растворот и трошоците за управување со издвоените материи.