Европската Унија сè поактивно го позиционира Бразил како стратешки партнер во глобалната трка за сигурно снабдување со критични минерали. Во фокусот на соработката се ретките земји, локалната преработка, технолошката поддршка и создавањето повисока додадена вредност во земјата каде што се наоѓаат минералните ресурси.
Овој пристап доаѓа во период кога Европа настојува да ја намали зависноста од ограничен број снабдувачи на минерали што се неопходни за електрични возила, ветерни турбини, батерии, електроника, одбранбени системи и други технологии од стратешко значење. Критичните минерали веќе не се третираат само како индустриски суровини, туку како основа за економска безбедност, индустриска конкурентност и технолошка независност.
Бразил има значајна позиција во оваа глобална слика затоа што земјата располага со едни од најголемите резерви на критични минерали во светот и сè повеќе настојува да изгради модел во кој природните ресурси нема само да се извезуваат како суровина, туку ќе се преработуваат локално. Тоа значи повеќе инвестиции, нови работни места, трансфер на технологии и поголем економски ефект за домашната индустрија.
Во рамки на европскиот интерес за Бразил, посебно внимание привлекува проектот на австралиската рударска компанија Viridis Mining and Minerals во Почос де Калдас, во сојузната држава Минас Жераис. Станува збор за истражувачко-преработувачки центар за ретки земји, кој е дел од приоритетните проекти за забрзување на соработката меѓу Европската Унија и Бразил.
Пилот-проектот на Viridis во Минас Жераис, отворен во мај, има капацитет да обработува 100 килограми руда на час. Иако станува збор за пилот-фаза, проектот е важен бидејќи покажува како може да се развива локална преработка на ретки земји, наместо земјата да се задржи само на извоз на минерална суровина.
Компанијата планира инвестиција од 360 милиони американски долари во комерцијална постројка која од 2028 година би можела да произведува 15.000 тони мешан карбонат на ретки земји годишно. Проектот опфаќа лиценци на површина од 228,62 квадратни километри во Минас Жераис, што укажува на значителен потенцијал за понатамошен развој.
Ваквиот модел е важен затоа што го поврзува рударството со преработката и индустриската употреба. Наместо минералите да заминуваат од земјата како нискообработена суровина, целта е поголем дел од вредноста да се создава во Бразил. Тоа е пристап што сè повеќе го бараат земјите богати со минерални ресурси, особено во услови на глобална побарувачка за ретки земји.
Европската страна го претставува овој модел како партнерство што треба да обезбеди сигурно снабдување за ЕУ, но истовремено да му помогне на Бразил да развие капацитети за рафинирање, нови технологии, едукација, знаење и повисоки стандарди во индустријата. На тој начин, соработката не се ограничува само на купување минерали, туку опфаќа и изградба на поширок синџир на вредност.
Дополнително, Viridis потпиша необврзувачко писмо за намери со белгиската хемиска компанија Solvay за снабдување со мешан карбонат на ретки земји. Договорот би можел да прерасне во пошироко партнерство, кое би вклучило и технолошка поддршка во процесот на преработка. Разговорите се во напредна фаза, а финализирање на договорот се очекува до крајот на јули.
Ретките земји се неопходни за производство на трајни магнети, електрични мотори, одбранбена опрема, електроника и напредни индустриски системи. Затоа, проектите како овој во Бразил добиваат значење што ја надминува националната економија и стануваат дел од глобалната стратегија за сигурно снабдување.
За земјите со минерален потенцијал, ова е важна порака: најголемата вредност се создава кога рударството се поврзува со преработка, технологија, знаење и индустриски развој. Бразилскиот пример покажува како природните ресурси може да станат основа за нови економски можности, доколку се развиваат со јасна стратегија и со партнерства што носат долгорочна вредност.
