Квебек ги избра проектите Troilus и Dumont како едни од првите рударски проекти што ќе добијат специјализирана институционална поддршка преку програмата Filon. Станува збор за проекти поврзани со бакар, злато, никел и кобалт како метали што имаат значајна улога во енергетската транзиција, индустриската модернизација и синџирите за критични минерали.
Проектот Troilus е насочен кон бакар и злато, додека Dumont е проект за никел и кобалт. Двата проекти се дел од пошироката стратегија на Квебек за развој на критични и стратешки минерали, во период кога побарувачката за вакви суровини расте поради електричните возила, батериите, обновливите извори на енергија и напредното производство.
Програмата Filon е создадена за да ја подобри координацијата меѓу институциите и да им помогне на стратешките рударски проекти да напредуваат низ административните и регулаторните процеси. Наместо компаниите сами да се движат низ сложени процедури со повеќе институции, секој проект добива специјализирана поддршка и експерт кој треба да помогне во насочување, комуникација и идентификување на можните застои.
Овој пристап е особено важен за модерното рударство. Новите рударски проекти денес не зависат само од геологијата и капиталот, туку и од институционалната ефикасност. Долгите дозволи, недоволната координација и административните застои можат да го одложат развојот на проекти што се важни за индустријата и енергетската транзиција.
Квебек со Filon испраќа порака дека рударските проекти од стратешко значење треба да имаат јасна институционална патека, без да се намалат стандардите за животна средина, јавни консултации и општествена одговорност. Целта не е да се прескокнат процедурите, туку тие да бидат подобро координирани, поефикасни и попредвидливи.
Проектот Troilus се смета за голем развоен проект за бакар и злато, со потенцијал да придонесе кон економијата на северен Квебек и кон пошироката стратегија за критични минерали. Бакарот е еден од најважните метали за електрификација, електрични мрежи, обновливи извори на енергија, електрични возила и индустриска инфраструктура.
Dumont, пак, е проект за никел и кобалт, метали што се поврзани со батериската индустрија и складирањето енергија. Проектот се наоѓа во Лоне, во регионот Абитиби-Темискаминг, и се смета за едно од најголемите неразвиени наоѓалишта на никел сулфид во светот, како и еден од понапредните канадски проекти за критични минерали.
Никелот има клучна улога во одредени типови батерии за електрични возила, но и во нерѓосувачки челик, легури и индустриски технологии. Кобалтот, иако пазарно почувствителен, останува важен за батерии, суперлегури, електроника и одредени високотехнолошки примени. Затоа проектите што можат да обезбедат стабилно и одговорно снабдување со овие метали добиваат поголемо стратешко значење.
Квебек веќе се позиционира како една од најважните канадски јурисдикции за минерални суровини. Покрај минералниот потенцијал, регионот располага и со пристап до нискојаглеродна хидроенергија, развиена инфраструктура, рударска традиција и институционална рамка што може да поддржи големи проекти.
Фактот што проектите Troilus и Dumont се вклучени во Filon покажува дека Квебек не сака критичните минерали да останат само дел од стратегиски документи. Наместо тоа, провинцијата се обидува да создаде конкретен механизам преку кој важните проекти ќе се движат побрзо и поорганизирано кон инвестициски одлуки, изградба и производство.
Овој модел е важен и за други земји со минерален потенцијал. Во глобалната трка за критични минерали, победнички ќе бидат оние јурисдикции што ќе можат да обезбедат и ресурси, и јасни правила, и институционална поддршка, и доверба кај инвеститорите и јавноста. Геологијата е само почеток; реалната вредност се создава кога ресурсите се претвораат во одговорни и функционални индустриски проекти.
Посебно значајно е што Filon ја задржува потребата од транспарентност и строги стандарди. Во рударството, брзината не смее да значи компромис со животната средина или локалните заедници. Напротив, подобрата координација може да помогне процесите да бидат појасни, понавремени и подобро разбрани од сите засегнати страни.
Dumont продолжува и со консултации со локалните заедници, вклучително и со домородната заедница Abitibiwinni First Nation, со која има договор за влијание и придобивки. Овој елемент е важен затоа што модерното рударство бара не само техничка и финансиска изводливост, туку и општествена прифатливост и партнерство со заедниците.
Во поширок контекст, изборот на Troilus и Dumont покажува како развиените рударски региони ја третираат иднината на критичните минерали. Наместо да чекаат проектите сами да се движат низ сложени институционални процеси, тие создаваат системи што ја подобруваат координацијата и ја намалуваат неизвесноста.
Додека преку Filon, Квебек покажува дека рударската политика на иднината треба да биде комбинација од ресурси, институционална ефикасност, заштита на животната средина и индустриска стратегија. Тоа е пристап што може да им даде предност на земјите и регионите што навреме ќе ги поврзат минералните ресурси со потребите на модерната економија.
