Бразил подготвува нова национална рударска стратегија со која земјата планира значително да го зголеми своето учество во глобалното производство на критични минерали до 2050 година. Новиот Национален рударски план 2050 предвидува цел Бразил да го зголеми уделот во светското производство на критични минерали од сегашните 8,3 проценти на 12,2 проценти до средината на векот.
Оваа амбиција го позиционира Бразил како една од земјите што сакаат поактивно да се вклучат во глобалната трка за минерали неопходни за енергетската транзиција, дигиталната економија, електричните возила, батериите, обновливите извори на енергија, одбранбената индустрија и напредното производство.
Критичните минерали стануваат сè поважни за современата економија, бидејќи од нив зависат голем број технологии што се сметаат за клучни за идниот индустриски развој. Ретки земји, литиум, никел, графит, бакар, ниобиум, кобалт и други минерали се основа за батериски системи, електромотори, трајни магнети, електроника, комуникациска опрема и инфраструктура за чиста енергија.
Бразил има значаен геолошки потенцијал и веќе е препознаен како земја со големи резерви на повеќе критични суровини. Особено важно е што земјата располага со едни од најголемите резерви на ретки земји во светот, веднаш по Кина. Сепак, и покрај големите резерви, Бразил засега учествува со помалку од еден процент во глобалното производство на ретки земји.
Токму оваа разлика меѓу потенцијалот и реалното производство е една од причините поради кои Бразил сака да го забрза развојот на рударскиот сектор. Новата стратегија треба да помогне земјата подобро да ги искористи сопствените минерални ресурси, да привлече инвестиции, да го забрза процесот на издавање дозволи и да создаде поголема додадена вредност во домашната економија.
Една од целите на планот е значително да се намали времето потребно за разгледување на рударските дозволи. Според најавите, просечното време за постапување по дозволите треба да се намали од сегашните 1.563 дена на 780 дена. Тоа е важен чекор за подобрување на инвестициската клима, бидејќи долгите административни постапки често се една од главните пречки за развој на нови рударски проекти.
Планот предвидува и посилен фокус на минералите што се важни за домашната економија, вклучително и суровини поврзани со земјоделството. Бразил планира да ја намали зависноста од увоз на фосфатни и калиумови ѓубрива од 87,3 проценти на 34,9 проценти. Ова покажува дека политиката за минерали не е важна само за високата технологија, туку и за земјоделството, прехранбената безбедност и економската стабилност.
Дополнително, се очекува во рок од 180 дена да биде објавен подетален акциски план со конкретни мерки за следните четири години. Тој треба да ги дефинира чекорите преку кои ќе се спроведува долгорочната рударска стратегија до 2050 година.
Бразилската амбиција доаѓа во период кога критичните минерали стануваат дел од геополитичките и индустриските стратегии на најголемите светски економии. Ограничувањата во извозот на ретки земји, концентрацијата на преработката во мал број земји и растечката побарувачка за материјали потребни за електрификација ја зголемуваат потребата од нови и посигурни извори на снабдување.
Во тој контекст, Бразил може да стане важен партнер за земјите што бараат диверзификација на синџирите за критични минерали. Земјата има голем природен потенцијал, развиена рударска традиција и можност да привлече инвестиции во истражување, експлоатација и преработка.
Особено значајно е прашањето на преработката. Во современата економија, вредноста на минералите не се создава само со нивно ископување, туку и преку прочистување, сепарација, индустриска подготовка и вградување во крајни производи. Доколку Бразил успее да развие посилни капацитети за преработка, земјата ќе може да задржи поголем дел од вредноста во домашната економија.
Новата рударска стратегија покажува дека земјите богати со минерални ресурси сè повеќе настојуваат да ја променат својата улога во глобалната економија. Наместо да бидат само извозници на суровини, тие сакаат да станат дел од целиот синџир на вредност — од геолошко истражување и експлоатација, до преработка, индустриска примена и извоз на производи со повисока додадена вредност.
За глобалното рударство, ова е уште еден сигнал дека критичните минерали ќе останат во фокусот на економските политики во следните децении. Побарувачката ќе продолжи да расте, а земјите со јасна стратегија, стабилна регулатива и одговорен пристап кон ресурсите ќе имаат сè поголема предност.
Бразил преку Националниот рударски план 2050 испраќа јасна порака дека минералните ресурси ги гледа како основа за индустриски развој, технолошка независност и поголема економска улога во светот. За земјите со минерален потенцијал, ова е пример како рударството може да се постави како стратешки сектор, поврзан со иднината на енергетиката, индустријата, земјоделството и глобалната конкурентност.
