Добивањето на критичните минерали станува сè посложено и поскапо поради стареењето на постојните наоѓалишта, покажува најновата анализа на консултантската куќа „Ернст енд Јанг“. Додека глобалната побарувачка за суровини клучни за зелената транзиција незапирливо расте, рударскиот сектор се соочува со сериозни оперативни и структурни предизвици.
Намалување на процентот на метал во рудата
Главниот проблем со кој се соочуваат рударските компании е намалувањето на концентрацијата на корисни компоненти во рудата (градиент) кај постарите рудници. За да се добие истото количество на краен производ (како бакар, литиум или никел), сега е потребно ископување на многу поголеми количини карпеста маса, поголема потрошувачка на енергија во процесите на дробење и мелење, зголемен волумен на јаловина и остатоци од преработката и поголема длабочина и зголемени трошоци.
Како што површинските слоеви се исцрпуваат, операциите мора да се селат подлабоко под земја. Ова драматично ги зголемува трошоците за вентилација и ладење во подземните јами, транспорт на рудата до површината, геотехнички ризици и обезбедување на стабилноста на подземните објекти.
Технологијата како спас од кризата
Експертите на „Ернст енд Јанг“ нагласуваат дека рударските компании мора итно да ги трансформираат своите операции за да останат профитабилни. Клучот за менаџирање со стареењето на депозитите лежи во дигитализацијата и новите технологии.
- Напредна селекција на рудата
Технологија која овозможува рано отстранување на јаловата карпа уште пред процесот на мелење, со што драстично се штеди енергија.
- Автоматизација и вештачка интелигенција
Оптимизација на рударските процеси во реално време и предвидливо одржување на опремата.
- Одржливо менаџирање со води
Намалување на еколошкиот отпечаток во услови кога преработката на посиромашна руда бара повеќе водни ресурси.
Трката за критични минерали повеќе не е само прашање на пронаоѓање нови наоѓалишта, туку на технолошка супериорност и ефикасност во експлоатацијата на веќе постоечките, зрели рудници.
