„Веолија“ отвори постројка во Франција за извлекување кобалт, никел и бакар од батериски отпад

Француската „Веолија“ на 12 ноември претстави постројка во регионот Гранд Ест за извлекување кобалт, никел и бакар од истрошени батерии. Погонот има проектен капацитет за преработка на речиси 7.000 тони црна маса годишно. Тоа е количина што, според пресметката на компанијата, се добива од околу 20.000 тони батерии.

Според „Веолија“, технологијата овозможува да се издвојат повеќе од 90 отсто од кобалтот, никелот и бакарот во влезниот материјал. Процентот се однесува на металите содржани во црната маса, која се добива со механичка обработка на батериските ќелии.

Како металите се извлекуваат од батерискиот отпад

Истрошените батерии прво се празнат и се расклопуваат. Со механичка обработка се одделуваат компонентите и се добива црна маса, мешавина што содржи метали погодни за натамошна преработка. Во постројката тие се издвојуваат со хемиска обработка во течна средина, постапка позната како хидрометалургија. Потоа се пречистуваат до квалитетот што го бара конкретната индустриска примена.

Материјалот за преработка доаѓа од Франција, Обединетото Кралство и Швајцарија. Компанијата ги наменува добиените метали за европската автомобилска, градежна и одбранбена индустрија. Нивната употреба во производството на нови батерии е подолгорочна цел.

ЕУ поставува посебни цели за секој метал

До крајот на 2027 година, европските правила предвидуваат враќање на најмалку 90 отсто од кобалтот, бакарот, оловото и никелот и 50 отсто од литиумот од отпадните батерии. До крајот на 2031 година праговите се зголемуваат на 95 отсто за првите четири метали и на 80 отсто за литиумот. Европската комисија во септември оцени дека целите остануваат соодветни на технолошкиот и пазарниот развој.

Ефикасноста на рециклирањето се мери и според уделот на рециклираниот материјал во просечната тежина на батериите. За литиумските батерии тој праг изнесува 65 отсто од крајот на 2025 година и се зголемува на 70 отсто до крајот на 2030 година.

Погонот во Гранд Ест отвора дополнителен извор на секундарни суровини за европската индустрија. Неговиот годишен придонес ќе може да се оцени според реално преработените количества и квалитетот на металите што ќе се вратат во производство.